Aktualności

KWZH 2013 – regulamin

5 kwietnia 2013 · Kategoria: Czempionaty, wystawy i pokazy, · Rasa: ,,,,,,,

Poznań, 10 – 12 maja

REGULAMIN
oceny koni oraz nagradzania właścicieli
na XXVI Krajowej Wystawie Zwierząt Hodowlanych

§ 1

Na XXVI Krajowej Wystawie Zwierząt Hodowlanych, zwa­nej dalej Wystawą, mogą być wysta­wia­ne nastę­pu­ją­ce konie, zaopa­trzo­ne w pasz­por­ty:

  1. ogie­ry i kla­cze wpi­sa­ne lub speł­nia­ją­ce warun­ki wpi­su do ksiąg głów­nych koni ras: mało­pol­skiej, wiel­ko­pol­skiej, ślą­skiej, pol­ski koń szla­chet­ny pół­krwi, pol­ski koń zim­no­krwi­sty, hucul­skiej, konik pol­ski i kuc,
  2. ogie­ry i kla­cze w wie­ku 3 do 8 lat (liczy się rocz­nik):
    1. konie uro­dzo­ne w czwar­tym kwar­ta­le zali­cza się do rocz­ni­ka następ­ne­go, z wyjąt­kiem koni wymie­nio­nych w pkt. b,
    2. konie ras: ślą­skiej, pol­ski koń zim­no­krwi­sty i konik pol­ski uro­dzo­ne od 1 stycz­nia 2007 r., konie ras: mało­pol­skiej, wiel­ko­pol­skiej i pol­ski koń szla­chet­ny pół­krwi, uro­dzo­ne od 1 stycz­nia 2009 r., zali­cza się do rocz­ni­ka w roku uro­dze­nia,

§ 2

  1. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi na wnio­sek Polskiego Związku Hodowców Koni powo­łu­je zespo­ły sędziow­skie do spraw oce­ny koni nastę­pu­ją­cych ras:
    1. mało­pol­skiej (4 oso­by),
    2. wiel­ko­pol­skiej (4 oso­by),
    3. pol­ski koń szla­chet­ny pół­krwi (4 oso­by),
    4. ślą­skiej (2 oso­by oce­na typu i pokro­ju, 2 oso­by oce­na użyt­ko­wo­ści),
    5. pol­ski koń zim­no­krwi­sty (2 oso­by oce­na typu i pokro­ju, 2 oso­by oce­na użyt­ko­wo­ści),
    6. konik pol­ski (2 oso­by oce­na typu i pokro­ju, 2 oso­by oce­na użyt­ko­wo­ści),
    7. hucul­skiej (2 oso­by),
    8. kuce (4 oso­by)

    zwa­ne dalej sędzia­mi, wyzna­cza­jąc im zakres doko­ny­wa­nej oce­ny.

  2. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi na wnio­sek Polskiego Związku Hodowców Koni powo­łu­je dwóch sędziów rezer­wo­wych do spraw oce­ny koni ras:
    1. mało­pol­skiej,
    2. wiel­ko­pol­skiej,
    3. ślą­skiej,
    4. pol­ski koń szla­chet­ny pół­krwi,
    5. pol­ski koń zim­no­krwi­sty,
    6. hucul­skiej,
    7. konik pol­ski,
    8. kuców.
  3. W przy­pad­ku bra­ku moż­li­wo­ści spra­wo­wa­nia funk­cji sędzie­go przez jed­ne­go lub dwóch sędziów powo­ła­nych do zespo­łu sędziow­skie­go do spraw oce­ny koni poszcze­gól­nych ras, ich funk­cję peł­nią sędzio­wie rezer­wo­wi, o któ­rych mowa w ust. 2.
  4. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi powo­łu­je komi­sa­rza do spraw oce­ny koni.
  5. Po zakoń­cze­niu prac sędziów spo­rzą­dzo­ny jest pro­to­kół i poda­ne są do publicz­nej wia­do­mo­ści wyni­ki oce­ny koni.
  6. Wyniki oce­ny sędziow­skiej pre­zen­to­wa­nych zwie­rząt, doko­na­ne i zapro­to­ko­ło­wa­ne zgod­nie z niniej­szym regu­la­mi­nem są osta­tecz­ne i nie pod­le­ga­ją uchy­le­niu lub zmia­nie.
  7. Ocena doko­ny­wa­na jest oddziel­nie dla każ­dej gru­py raso­wej koni. W gru­pach raso­wych konie oce­nia­ne są indy­wi­du­al­nie. W oce­nie indy­wi­du­al­nej koni sędzio­wie sto­su­ją ska­lę ocen od 1 do 10 punk­tów (co 0,5 pkt.) za poszcze­gól­ne cechy. Jeżeli ogól­na licz­ba punk­tów uzy­ska­na przez dwa konie jest taka sama, to o miej­scu konia decy­du­ją: oce­na użyt­ko­wo­ści, następ­nie oce­na za typ. W przy­pad­ku dal­szej rów­no­ści o kolej­no­ści decy­du­ją sędzio­wie do spraw oceny.Skala ocen:
    10 pkt. – dosko­na­ła 5 pkt. – dosta­tecz­na
    9 pkt. – bar­dzo dobra 4 pkt. – nie­do­sta­tecz­na
    8 pkt. – dobra 3 pkt. – pra­wie zła
    7 pkt. – dość dobra 2 pkt. – zła
    6 pkt. – zado­wa­la­ją­ca 1 pkt. – bar­dzo zła
  8. Cechy pod­le­ga­ją­ce oce­nie indy­wi­du­al­nej u koni ras: mało­pol­skiej, wiel­ko­pol­skiej, pol­ski koń szla­chet­ny pół­krwi i kuce i ich mak­sy­mal­na punk­ta­cja:
    1. typ – zgod­ność cech płcio­wych i raso­wych z wzor­cem rasy okre­ślo­nym w pro­gra­mie hodow­la­nym – 10 pkt.,
    2. pokrój – popraw­ność budo­wy poszcze­gól­nych par­tii cia­ła – 10 pkt.,
    3. oce­na użyt­ko­wo­ści – 50 pkt., w tym:
      1. kłus luzem – takt, zaan­ga­żo­wa­nie, dłu­gość kro­ku, rów­no­wa­ga (spo­sób i kie­ru­nek prze­no­sze­nia środ­ka cięż­ko­ści), ela­stycz­ność – 10 pkt.,
      2. galop – takt, zaan­ga­żo­wa­nie, dłu­gość kro­ku, rów­no­wa­ga (spo­sób i kie­ru­nek prze­no­sze­nia środ­ka cięż­ko­ści), ela­stycz­ność, – 10 pkt.,
      3. sko­ki luzem (mnoż­nik czy­li 10 pkt. razy 2) – tech­ni­ka (pra­ca) gór­nej linii (grzbiet i szy­ja), tech­ni­ka (pra­ca) nóg tyl­nych, siła, rów­no­wa­ga, rytm, ambi­cja (chęć) – 20 pkt.,
        Schemat skoków luzemKONIE SZLACHETNE
        Ocena sko­ków „luzem” – od 1 do 10 pkt. (co 0,5 pkt.)

        Koń w sko­kach luzem może być pusz­cza­ny w kom­bi­na­cję „z ręki”. Na każ­dej wyso­ko­ści powi­nien wyko­nać 2 – 3 sko­ki (skok ze zrzut­ką, zatrzy­ma­niem lub puk­nię­ciem powi­nien być powtó­rzo­ny). W uza­sad­nio­nych przy­pad­kach Komisja może pod­jąć decy­zję o doda­niu wska­zów­ki w kom­bi­na­cji.
        Skoki w kory­ta­rzu odby­wa­ją się wg nastę­pu­ją­ce­go sche­ma­tu: 6 m od krót­kiej ścia­ny wska­zów­ką – 2,8 – 3 m; koper­ta 6,5 – 6,8; sta­cjo­na­ta (wys. 70 – 80 cm) – 6,9 – 7,2 m double­bar­re (szer. maks. 140 cm, wyso­kość maks. 125 cm). O odle­gło­ściach mię­dzy prze­szko­da­mi, o ich wyso­ko­ści i sze­ro­ko­ści decy­du­je Komisja.
        Oceniane są nastę­pu­ją­ce ele­men­ty: roz­wa­ga i spo­sób podej­ścia do prze­szko­dy; uło­że­nie gło­wy i szyi; siła odbi­cia i szyb­kość ode­rwa­nia przed­nich koń­czyn od pod­ło­ża; uło­że­nie gło­wy, szyi i kło­dy pod­czas sko­ku (baskil); umie­jęt­ność zło­że­nia przed­nich koń­czyn i otwo­rze­nia zadu; rów­no­mier­ność pro­wa­dze­nia przed­nich koń­czyn; dyna­mi­ka sko­ku; ela­stycz­ność grzbie­tu; szyb­kość powro­tu do rów­no­wa­gi po sko­ku.
        KUCE
        Ocena sko­ków „luzem” – od 1 do 10 pkt. (co 0,5 pkt.)
        Koń w sko­kach luzem może być pusz­cza­ny w kom­bi­na­cję „z ręki”. Na każ­dej wyso­ko­ści powi­nien wyko­nać 2 – 3 sko­ki (skok ze zrzut­ką, zatrzy­ma­niem lub puk­nię­ciem powi­nien być powtó­rzo­ny). W uza­sad­nio­nych przy­pad­kach Komisja może pod­jąć decy­zję o doda­niu wska­zów­ki w kom­bi­na­cji.
        Skoki w kory­ta­rzu odby­wa­ją się wg nastę­pu­ją­ce­go sche­ma­tu: wska­zów­ka (leżą­cy drąg) – 2 – 2,5 m – krzy­żak – jeden krok galo­pu – krzy­żak – jeden krok galo­pu – double­ba­are.
        Wysokość i sze­ro­kość prze­szkód, jak rów­nież odle­głość mię­dzy prze­szko­da­mi sto­sow­ne do wzro­stu konia:
        • dla gru­py „B” (kuce do 130 cm wzro­stu) 50 x 50 cm – dru­gi drąg maks. do 70 cm;
        • dla gru­py „C” (kuce do 140 cm wzro­stu) 60 x 60 cm – dru­gi drąg maks. do 80 cm;
        • dla gru­py „D” (kuce do 148 cm wzro­stu) 70 x 60 cm – dru­gi drąg maks. do 90 cm).

        O odle­gło­ściach mię­dzy prze­szko­da­mi, o ich wyso­ko­ści i sze­ro­ko­ści decy­du­je Komisja. Oceniane są nastę­pu­ją­ce ele­men­ty: roz­wa­ga i spo­sób podej­ścia do prze­szko­dy; uło­że­nie gło­wy i szyi; siła odbi­cia i szyb­kość ode­rwa­nia przed­nich koń­czyn od pod­ło­ża; uło­że­nie gło­wy, szyi i kło­dy pod­czas sko­ku (baskil); umie­jęt­ność zło­że­nia przed­nich koń­czyn i otwo­rze­nia zadu; rów­no­mier­ność pro­wa­dze­nia przed­nich koń­czyn; dyna­mi­ka sko­ku; ela­stycz­ność grzbie­tu; szyb­kość powro­tu do rów­no­wa­gi po sko­ku.

      4. stęp w ręku – takt, zaan­ga­żo­wa­nie, dłu­gość kro­ku, rów­no­wa­ga, ela­stycz­ność – 10 pkt.,

    Ocena indy­wi­du­al­na jest sumą ocen cząst­ko­wych za poszcze­gól­ne cechy. Maksymalna suma pun­ków za oce­nę wszyst­kich cech wyno­si 70.

  9. Cechy pod­le­ga­ją­ce oce­nie indy­wi­du­al­nej u koni ras: ślą­skiej, zim­no­krwi­stej i konik pol­ski i ich mak­sy­mal­na punk­ta­cja:
    1. typ – zgod­ność cech płcio­wych i raso­wych z wzor­cem rasy okre­ślo­nym w pro­gra­mie hodow­la­nym – 10 pkt.,
    2. pokrój – popraw­ność budo­wy poszcze­gól­nych par­tii cia­ła – 10 pkt.,
    3. ruch w ręku – 10 pkt., w tym:
      1. stęp w ręku – takt, zaan­ga­żo­wa­nie, dłu­gość kro­ku, rów­no­wa­ga, ela­stycz­ność – 5 pkt.,
      2. kłus w ręku – takt, zaan­ga­żo­wa­nie, dłu­gość kro­ku, rów­no­wa­ga, ela­stycz­ność – 5 pkt.,
    4. oce­na użyt­ko­wo­ści – 40 pkt., w tym:
      1. przy­dat­ność do pra­cy w zaprzę­gu – 10 pkt.,
      2. ruch w zaprzę­gu – 10 pkt.,
      3. reak­cja na pomo­ce, prze­pusz­czal­ność, jezd­ność zaprzę­gu – 10 pkt.,
      4. utrzy­ma­nie ryt­mu w zaprzę­gu – 10 pkt.

      Za oce­nę użyt­ko­wo­ści mogą być przy­zna­wa­ne punk­ty kar­ne, o któ­rych mowa w ust. 10, pkt 3.

    Ocena indy­wi­du­al­na jest sumą ocen cząst­ko­wych za poszcze­gól­ne cechy. Maksymalna suma pun­ków za oce­nę wszyst­kich cech wyno­si 70.

  10. Zasady prze­pro­wa­dza­nia oce­ny użyt­ko­wo­ści koni ras: ślą­skiej, zim­no­krwi­stej i konik pol­ski, o któ­rej mowa w ust. 9, pkt 4 i przy­zna­wa­nia punk­tów kar­nych:
    Tor przeszkód
    1. dystans, tem­po (w metrach na minu­tę) i nor­mę cza­su w kon­kur­sie powo­że­nia usta­la Polski Związek Hodowców Koni, roz­staw bra­mek na torze jest powięk­szo­nym o 30 cm roz­sta­wem kół zaprzę­gu,
    2. w cza­sie oce­ny konie są pre­zen­to­wa­ne w zaprzę­gu jed­no­kon­nym w kon­kur­sie powo­że­nia; po minię­ciu celow­ni­ków koń­co­wych, koń pre­zen­tu­je stę­pa na dłu­gim boku rin­gu – ruch ten jest oce­nia­ny jako „ruch w zaprzę­gu”;
    3. w cza­sie oce­ny mogą być przy­zna­ne nastę­pu­ją­ce punk­ty kar­ne:
      1. prze­kro­cze­nie nor­my cza­su – 1 punkt kar­ny za 1 sekun­dę prze­kro­cze­nia,
      2. zrzut­ka – 3 punk­ty kar­ne,

      Jeżeli suma punk­tów kar­nych prze­kro­czy licz­bę punk­tów uzy­ska­nych za, oce­ne użyt­ko­wo­ści, wów­czas za oce­nę użyt­ko­wo­ści przy­zna­je się 0 punk­tów.

  11. Cechy pod­le­ga­ją­ce oce­nie indy­wi­du­al­nej u koni rasy hucul­skiej i ich mak­sy­mal­na punk­ta­cja:
    1. typ – zgod­ność cech płcio­wych i raso­wych z wzor­cem rasy okre­ślo­nym w pro­gra­mie hodow­la­nym – 10 pkt.;
    2. pokrój – popraw­ność budo­wy poszcze­gól­nych par­tii cia­ła – 10 pkt.;
    3. ruch w ręku – 10 pkt., w tym:
      1. stęp w ręku – takt, zaan­ga­żo­wa­nie, dłu­gość kro­ku, rów­no­wa­ga, ela­stycz­ność – 5 pkt.,
      2. kłus w ręku – takt, zaan­ga­żo­wa­nie, dłu­gość kro­ku, rów­no­wa­ga, ela­stycz­ność – 5 pkt.,
    4. oce­na użyt­ko­wo­ści – kon­kurs „Ścieżka hucul­ska” – 40 pkt., według wyli­cze­nia 10 poko­na­nych prze­szkód razy 4 punk­ty za poko­na­nie 1 przeszkody.Za oce­nę użyt­ko­wo­ści mogą być przy­zna­wa­ne punk­ty kar­ne, o któ­rych mowa w ust. 12, pkt 2.

    Ocena indy­wi­du­al­na jest sumą ocen cząst­ko­wych za poszcze­gól­ne cechy. Maksymalna suma pun­ków za oce­nę wszyst­kich cech wyno­si 70.

  12. Zasady prze­pro­wa­dza­nia kon­kur­su „Ścieżka hucul­ska”, o któ­rym mowa w ust. 11, pkt 4 i przy­zna­wa­nia punk­tów kar­nych:
    1. warun­ki kon­kur­su „Ścieżka hucul­ska”:
      1. 10 prze­szkód,
      2. dystans 300 – 350 m,
      3. tem­po 180 – 240 m/min;
    2. zasa­dy przy­zna­wa­nia punk­tów kar­nych i eli­mi­na­cji z kon­kur­su:
      1. za błę­dy na prze­szko­dzie (odmo­wę poko­na­nia prze­szko­dy):
        • pierw­sza odmo­wa – 1 punkt kar­ny,
        • dru­ga odmo­wa – 2 punk­ty kar­ne,
        • trze­cia odmo­wa – eli­mi­na­cja,
      2. upa­dek zawod­ni­ka – 15 punk­tów kar­nych,
      3. upa­dek konia – eli­mi­na­cja,
      4. prze­kro­cze­nie nor­my cza­su – 1 punkt kar­ny,
    3. przy­jazd przed cza­sem nie jest punk­to­wa­ny.

    Ścieżka huculska

§ 3

  1. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi na pod­sta­wie zapro­to­ko­ło­wa­nych wyni­ków oce­ny pre­zen­to­wa­nych koni, prze­pro­wa­dzo­nej przez sędziów, przy­zna­je nagro­dy indy­wi­du­al­ne za zwie­rzę­ta, któ­re uzy­ska­ły tytuł czem­pio­na, wice­czem­pio­na (nagro­da hono­ro­wa), zło­ty lub srebr­ny medal.
  2. W każ­dej gru­pie raso­wej przy­zna­je się zło­te i srebr­ne meda­le, jeże­li oce­nia­ny koń indy­wi­du­al­nie uzy­skał co naj­mniej poda­ną niżej licz­bę punk­tów:
    Uzyskanie w oce­nie indy­wi­du­al­nej co naj­mniej łącz­nej licz­by punk­tów: Rodzaj nagro­dy
    45 Złoty medal
    40 Srebrny medal
  3. Jeżeli licz­ba koni przed­sta­wio­nych na Wystawie w danej gru­pie raso­wej wyno­si, co naj­mniej 5, sędzio­wie mogą wyło­nić czem­pio­na i wice­czem­pio­na rasy.
  4. Za konie, któ­re uzy­ska­ły srebr­ny medal hodow­ca otrzy­mu­je dyplom.
  5. Za konie, któ­re uzy­ska­ły zło­ty medal hodow­ca otrzy­mu­je dyplom i nagro­dę pie­nięż­ną.
  6. Za konie, któ­rym przy­zna­no tytuł wice­czem­pio­na (nagro­da hono­ro­wa) hodow­ca otrzy­mu­je dyplom.
  7. Za konie, któ­rym przy­zna­no tytuł czem­pio­na hodow­ca otrzy­mu­je dyplom, tro­feum hono­ro­we i nagro­dę pie­nięż­ną. W takim przy­pad­ku nie przy­słu­gu­je nagro­da pie­nięż­na za zło­ty medal, o któ­rej mowa w ust. 5.
  8. Dyplom za udział w Wystawie otrzy­mu­je hodow­ca, któ­re­go koń nie otrzy­mał zło­te­go lub srebr­ne­go meda­lu.
  9. Osoby praw­ne i fizycz­ne mogą fun­do­wać i wrę­czać wystaw­com koni nagro­dy we wła­snym imie­niu, po uzgod­nie­niu z orga­ni­za­to­rem Wystawy.

§ 4

  1. Informacje o eks­po­no­wa­nych na Wystawie koniach hodow­la­nych zamiesz­czo­ne są w kata­lo­gu wyda­nym przez Polski Związek Hodowców Koni.
  2. Katalog spo­rzą­dzo­ny jest na pod­sta­wie kart zgło­sze­nio­wych, wypeł­nio­nych przez wystaw­ców koni, indy­wi­du­al­nie dla każ­de­go konia. Wzór kar­ty kata­lo­go­wej sta­no­wi załącz­nik nr 1 do niniej­sze­go regu­la­mi­nu.
  3. Za wia­ry­god­ność infor­ma­cji zawar­tych w kata­lo­gu odpo­wie­dzial­ny jest Polski Związek Hodowców Koni.

§ 5

Do obo­wiąz­ków wystaw­ców koni nale­ży:

  1. Zapewnienie, na swój koszt, trans­por­tu koni na Wystawę i z powro­tem, łącz­nie z ubez­pie­cze­niem zwie­rząt na czas trans­por­tu. Rezygnacja z ubez­pie­cze­nia prze­no­si ryzy­ko ewen­tu­al­nych wypad­ków w cza­sie trans­por­tu na Wystawcę.
  2. Przywiezienie ze sobą wła­snej paszy tre­ści­wej dla wysta­wia­nych koni, wia­dra do poje­nia, nie­zbęd­ne­go sprzę­tu do pie­lę­gna­cji koni, odzie­ży ochron­nej dla obsłu­gu­ją­ce­go, itp.
  3. Opieka nad swo­imi koń­mi w cza­sie trwa­nia Wystawy, a w szcze­gól­no­ści:
    1. poje­nie, kar­mie­nie i pie­lę­gna­cja koni,
    2. pil­no­wa­nie swo­ich koni i czu­wa­nie nad zacho­wa­niem warun­ków bhp pod­czas trwa­nia Wystawy (szcze­gól­nie zwra­ca­nie uwa­gi, aby oglą­da­ją­cy konie nie wcho­dzi­li do sta­no­wisk koni i zacho­wa­li bez­piecz­ną odle­głość),
    3. usta­la­nie dla poszcze­gól­nych pawi­lo­nów noc­nych dyżu­rów i bra­nie w nich udzia­łu,
    4. dopro­wa­dza­nie koni na ring pod­czas oce­ny sędziów, pre­zen­ta­cja koni na rin­gu itp.,
    5. sła­nie ściół­ki oraz usu­wa­nie obor­ni­ka, czu­wa­nie nad czy­sto­ścią i este­ty­ką sta­no­wisk koni i ich oto­cze­nia.

§ 6

  1. Ocena wysta­wia­nych zwie­rząt, doko­na­na nie­zgod­nie z niniej­szym regu­la­mi­nem, jest nie­waż­na i nie może sta­no­wić pod­sta­wy do przy­zna­nia nagro­dy.
  2. Postanowienia niniej­sze­go regu­la­mi­nu obo­wią­zu­ją na XXVI Krajowej Wystawie Zwierząt Hodowlanych w Poznaniu w 2013 roku.

Wzór karty katalogowej

Schemat toru ścieżki huculskiej

Skoki luzem – schemat przeszkód

Próba zaprzęgowa – tor przeszkód

Hodowca i Jeździec