W sezonie rozrodczym organizm ogiera pracuje na zwiększonych obrotach. Częstsze krycia, pobudzenie oraz stres związany z użytkowaniem rozpłodowym powodują wzrost zapotrzebowania na składniki odżywcze.
Zapotrzebowanie energetyczne wzrasta, jednak nie powinno się „przekarmiać” ogiera. Nadmiar energii może prowadzić do:
- nadpobudliwości,
- problemów z koncentracją,
- a nawet spadku jakości nasienia.
Najlepiej bazować na:
- dobrej jakości paszach objętościowych (siano, sianokiszonka),
- uzupełnionych paszami treściwymi dopasowanymi do poziomu pracy.
Białko – jakość ważniejsza niż ilość.
Szczególnie istotne są:
- lizyna,
- metionina,
- treonina.
Wpływają one na produkcję i jakość nasienia. Należy jednak uważać na nadmiar białka.
Mikroelementy i witaminy kluczowe dla płodności:
- Cynk – wpływa na produkcję testosteronu i spermatogenezę
- Selen – działa antyoksydacyjnie, chroni plemniki przed uszkodzeniem
- Witamina E – wspiera funkcje rozrodcze i odporność
Warto pamiętać, że selen i witamina E działają synergicznie — ich niedobory często idą w parze.
Dodatkowo istotne są:
- miedź,
- mangan,
- witaminy z grupy B.
Tłuszcz w diecie – niedoceniany element, dodatek tłuszczu (np. olej lniany) może:
- poprawiać koncentrację energii bez nadpobudliwości,
- wspierać jakość nasienia (kwasy omega-3),
- działać korzystnie na kondycję i sierść.
Ogiery w sezonie mogą się bardziej pocić i być pobudzone, dlatego:
- stały dostęp do świeżej wody jest absolutnie kluczowy,
- przy intensywnym użytkowaniu warto rozważyć elektrolity.
Kondycja ciała (BCS) ma znaczenie, zarówno:
- wychudzenie,
- jak i otłuszczenie
negatywnie wpływają na libido i jakość nasienia. Idealny ogier powinien być w umiarkowanej, sportowej kondycji.
Ogiery są bardzo wrażliwe na zmiany, dlatego:
- nagłe zmiany paszy mogą powodować stres i problemy trawienne,
- żywienie powinno być stabilne i przewidywalne.
W niektórych przypadkach stosuje się:
- antyoksydanty (np. witamina C),
- preparaty wspierające płodność,
- drożdże paszowe (mikroflora jelit).